Home

Monique

Geboren in 1970 op de Veluwe, ben ik opgegroeid terwijl ik omringd was door de natuur en haar vele dieren.

Een omgeving waarin m`n natuurlijke talenten voor mij als vanzelfsprekendheid aanwezig waren. In de loop van mijn jeugd werd het echter steeds lastiger om deze natuurlijke staat van zijn te erkennen en ervoer dit  als heel ongemakkelijk en vooral abnormaal in onze westerse maatschappij. Ik besloot m`n natuurlijke talenten te onderdrukken om me enigszins aan te kunnen passen…wat natuurlijk totaal niet werkte…

In 1996 werd ik letterlijk door elkaar geschud.  Een klein auto ongeluk had grote gevolgen voor me. De opgelopen klachten en whiplash gooide mij weer terug op het pad van bewustzijn, te gaan leven wie ik was..

In 1998 kwam ik daardoor in aanraking met een oude sjamanistische traditie. Deze bijzondere Lineage met z’n waardevolle teachings en healings raakte me diep. Hetgeen wat voor mij als kind al als natuurlijk weten aanwezig was vond ik hierin terug. Ik begon vanuit deze Lineage een intensieve, individuele training te doorlopen,  van onschatbare waarde.  Het bracht me heling op allerlei vlak en tevens werd ik onderwezen om o.a. m`n natuurlijke talenten weer te erkennen, te zuiveren ,verder te ontwikkelen en uit te breiden. Hiermee heb ik een bewustzijn ontwikkelt die maakt dat ik het werk kan doen zoals ik dat heden ten dage bewerkstellig. Het verder ontwikkelen is voor mij een continue proces, ondersteund door mij man waarmee ik samen deze weg van onschatbare waarde bewandel.

In m`n  leven ben ik tevens heel wat uitdagingen aangegaan betreft ziektes, trauma`s, gebeurtenissen, situaties . Daarmee heb ik o.a. een helend pad doorlopen van diepe Bewustwording!

Mijn praktijk ben ik begonnen in 2006.

 

 

 

                                              

Anekdote over een gesprek met 3 wilde vogels

Geregeld volgde ik in Amerika, in Telluride, Colorado sjamanistische trainingen en workshops.

Het was op 1 van die workshops dat ik op het punt in m`n leven beland was dat ik me afvroeg wat ik er verder mee wilde.
Op dat moment werkte ik in de kinderopvang en kon ik hiervoor verdere scholing krijgen,alleen miste ik de passie om hier volmondig ja op te zeggen.

Met dit in m`n gedachten maakte ik op een vrije middag een lange bergwandeling.
Na een tijd gelopen te hebben verliet ik het pad om dieper in het bos bij een riviertje te gaan zitten.
Ik had me nauwelijks neergevlijd, toen er opeens drie vogels kwamen aangevlogen en neerstreken in een boom voor mij.
Ze keken me geïnteresseerd aan en hipte af en toe van de 1 op de andere tak.
Ondertussen was ik begonnen met wat te drinken en het eten van een soort muesli reep.
De vogels zaten me nog steeds aandachtig aan te kijken, dus zei ik gekscherend; Als jullie ook wat willen dan komen jullie het maar halen….
De eerste vogel kwam aangevlogen, ging op m`n arm zitten en at een stuk reep uit m`n hand en vloog vervolgens weer terug naar de boom.
Ik was wonderlijk verrast…

Ik vroeg aan de andere vogels of ze ook wat wilde…en ook zij kwamen een stukje reep halen.

Onderwijl kwamen er in een sneltrein tempo beelden voorbij van meer wonderlijke gebeurtenissen uit m`n leven die ik met dieren gehad had en waarbij ik heel nuchter m`n schouders opgehaald had alsof het niet echt gebeurde.
Ik begon me langzaam te realiseren dat het toch echt tijd werd om te gaan accepteren dat dit alles een groot deel van m`n leven is en om het niet langer meer te schuiven onder de noemer onbelangrijk en vooral abnormaal …..

Ondertussen ging het wonderlijke tafereel door, daar diep in het bos.
Ik had de vogels gezegd ,dat als ze meer wilde, het er voor ze was en vervolgens kwamen ze alle drie op m`n arm zitten…

Ook na lange tijd dat het eten op was bleven ze bij me zitten!
Dan weer voor me op de grond, op m`n schouders, armen, benen, enz.
Er ontvouwde zich een interessant gesprek en ik kreeg oa. van ze te horen dat het tijd werd om m`n mediamieke vermogens eens te gaan leven en mensen en dieren daarmee van dienst te zijn…

Na een lange tijd daar gezeten te hebben moest ik helaas toch echt weer terug.
Ik bedankte de vogels en de plek en liep weer terug naar het pad.
De vogels vlogen nog 1 keer langs me heen… het voelde als een blessing!

Het was een bijzondere gebeurtenis die me duidelijk maakte wat me werkelijk te doen stond.

Dieren staan op verschillende manieren voor ons mensen klaar, we hoeven alleen maar te luisteren.
Luisteren met “de oren” van ons hart!